Rođena 21.decembra 1892. u Londonu, kao Cecilija Izabela Ferfild, Vestova je svoje obrazovanje započela u Edingburgu. Njene početne studije glume ostavile su traga u vidu pseudonima Rebeka Vest, koji je preuzela iz jednog od komada Henrika Ibzena. Svoju reputaciju Vestova je dobila zahvaljujući oštrim kritikama i elokventnim govorima kao feministkinja i neko ko skreće pažnju na socijalne probleme. Tokom godina pre i za vreme I svetskog rata radila je kao novinar u časopisima Freewoman i Clarion. Tada je upoznala Velsa, sa kojim je bila u vezi deset godina iako je Vels tada bio već drugi put oženjen. Iz te veze Vestova ima jedinog sina Entoni Vesta sa kojim će tokom života imati mnogo razmirica. Početkom 20-ih godina Vestova objavljuje brojne eseje za Novu republiku, Njujork herald tribjun, Dejli telegraf... U to vreme često putuje u Ameriku i pravi veze koje će je uvek vraćati u tu zemlju. Među njenim prijateljima tog vremena našli su se i osnivač CIA-e, Alen Duls, glumac Čarli Čaplin, pokretač Njujorkera Harold Ros i istoričar Artur Šlesinger. 1930. godine sa 37 godina Vestova se udaje za bankara Henrija Maksela Endrjusa i sa njim će ostati do njegove smrti. Pre i za vreme II svetskog rata mnogo je putovala, sakupljajući materijal za svoje putopise i političke knjige. Od 1936 do 1938. posetila je Jugoslaviju tri puta a svoje viđenje Južnih Slovena iznela je u jednom od najboljih portreta ovih naroda u knjizi Crno jagnje sivi soko.
|